Bijgewerkt op 22-06-2018
pastor@corneliuskerk-limmen.nl

  OP DE PEDALEN

 


 

OP DE PEDALEN                                   22 juni 2018


EEN PUNT VAN ZORG NAAST DE VOORSPOEDIGE OPBOUW VAN DE KERK
Er is nog geen dag onbenut geweest als het gaat om de Corneliuskerk weer het middelpunt te laten zijn van onze hechte dorpsgemeenschap. De steun van de inwoners van Limmen, omliggende dorpen en vanuit het hele land is overweldigend. De samenwerking met alle instanties en bedrijven verloopt zeer goed. Ook liggen er voor ons – door deze verschrikkelijke brand – kansen om de Corneliuskerk over de komende jaren heen te tillen. Er wordt namelijk nagedacht over verbeteringen zoals het isoleren van het dak, nieuwe indeling van het liturgische gedeelte, geluid, warmte en zitcomfort. Maar ik wil ook een punt van zorg laten horen wat betreft onze geloofsgemeenschap. Het niet kunnen gebruiken van de Corneliuskerk op grote feestdagen, bij avondwake’s en uitvaarten, dopen, 1e Communiefeest, Vormsel en huwelijken laat zich al voelen. Het is nog niet duidelijk wat het gemis van de kerkruimte voor uitwerking gaat hebben. Als werkgroepen en koren hebben we er daarom voor gekozen er alles aan te doen het pastoraat en alles waar we voor staan inhoud te blijven geven. Er wordt door onze vitale geloofsgemeenschap genoeg aangeboden, georganiseerd en gezaaid. Maar valt het – zonder kerkgebouw - in goede aarde? En daarbij kijken we vooral naar de ouders, kinderen en gelovige dorpsgenoten. Doe mee, blijf ‘omzien naar de ander´, blijf je inzetten en leren en bel de pastor als het gaat om de sacramenten. Doe er wat mee. Samen komen we er uit, ook als het gaat om een locatie.


HET GAAT OM DE AARDE EN NIET OM HET ZAAD
Ik denk hierbij aan het vierde hoofdstuk van Marcus waar drie afzonderlijke verhalen staan die over zaad gaan. Wij kennen de parabels wel. Het gaat over groeikracht, over een mosterdzaadje en over een zaaier die uitging om te zaaien, waarbij het zaad respectievelijk langs de weg, op rotsachtige grond tussen de doorns en in goede aarde valt. Je zou denken dat het woord ‘zaad’ deze drie verhalen met elkaar verbindt. Maar dat is niet waar. Het is niet het zaad, maar de aarde die de drie verhalen bij elkaar houdt. Natuurlijk het zaad blijft belangrijk, dat staat voor Gods woord, maar belangrijk is dat dat zaad ook kansen krijgt in de aarde. Maar liefst dertien keer wordt in deze drie parabels het woord ‘luisteren’ of ‘horen’ gebruikt. Pas als de aarde het woord ontvangt en in zich opneemt, kan er iets gebeuren. Zonder aarde blijft het zaad, Gods woord, vruchteloos. God blijft zaaien. Laten wij zorgen dat het in ons hart terecht komt dan komt alles op zijn bekende pootjes terecht.

pastor Johan Olling